الجَزاءُ مِن جِنسِ العَمَل

مزد خر چرانی،خر سواری است

جِنتَ علی أهلُها براقش

خود کرده را تدبیر نیست

مَن أجدَب إنتَجِع

هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد

وَ لا تَلقوا بِایدیکُم الی المَهلَکةِ

نکن کاری که بر پا سنگت آید

الی الماءِ یَسعی مِن یَغصُّ بلقَمِه     الی أینِ یَسعی مِن یَغصِّ بِماء

هر چه بگندد نمکش می‌زنیم وای به روزی که بگندد نمک

1.عادَ صفرَالیَدین

دست از پا درازتر برگشت

2زادَالطَّینَ بلُّه

خواست ابرویش را درست کند زد چشمش را کور کرد

3.أیاکَ أعنی وإسمعی یا جارَه

به در می‌گویم که دیوار بشنود

4.أکرِموا الضَّعیف وَ لَو کانَ کافِرا

مهمان حبیب خداست

5.الیَومُ خَمر وَ غداً أمر

چو فردا شود فکر فردا کنیم   چرا فکر بیهوده حالا کنیم

ماهکذا تورَدُ بأسعَدِ

این ره که تو می‌روی به ترکستان است

کُلُّ رأسِ به صداع

هر سری دردی دارد

لا یَلدَغ المَرء مِن جَحرِ مَرَّتَین

آدم یک بار پایش در چاله می‌رود

عِندَالشَّدائدِ تعرَف الإخوان

دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشانهالی و درماندگی

کالشَّمسُ فی رابعه النَّهار

مثل روز روشن